و الهجرة قائمة على حدّها الأوّل ، ما كان للهّ في أهل الأرض حاجة من مستسر الأمّة و معلنها . لا يقع اسم الهجرة على أحد إلّا بمعرفة الحجّة في الأرض . ( 2 ) فمن عرفها و أقرّ بها فهو مهاجر . و لا يقع اسم الاستضعاف على من بلغته الحجّة فسمعتها أذنه و وعتها قلبه . ( 3 ) إنّ أمرنا صعب مستصعب ، لا يحتمله إلّا ملك مقرّب ، أو نبيّ مرسل ، بنزديك آن [ حالت ] واقع شود حدّ بيزارى . ( 1 ) و هجرت [ و ] مفارقت از كفر به ايمان و از دار كفر ، ها دار اسلام ثابت است و لازم [ و ] در حدّ اول اسلام واجب بود نيست [ و ] نباشد مر خدا را در اهل زمين حاجتى به [ گروه ] پنهان كننده و وا پوشانندهء ايمان و [ يا ] آشكارا كنندهء آن ، واقع نشود نام هجرت بر يكى الّا به شناختن حجّت و شناختن رسول در زمين . ( 2 ) پس هر كه بشناخت رسول را يا قائم مقام او را بعد از او ، و اقرار كرد به آن پس او بيرون رونده است از آنچه خدا حرام كرد [ به ثواب آخرت ] ، و واقع نشود اسم مستضعف بودن بر آن كس كه رسيد به او [ خبر ] حجّت ، پس بشنيد آن را گوش او ، و نگه داشت آن را دل او به ايمان . ( 3 ) بدرستى كه امر ما دشوار است [ و ] دشوار آينده ، بر ندارد آن امر [ ر ] ا جز فرشته [ اى ] نزديك شده [ به خداوند ] ، يا پيغمبر [ ى ] فرستاد [ ه ] ، يا بنده [ اى مؤ ] من كه امتحان كرده باشد خدا دل